an unexpected ending…

grabe, simula pa lang ng taon eh nag-eemote na agad ako… hahaha…meron akong crush, classmate ko sa isang subject. honestly, sa una di ko napansin. then nung kinausap niya ako sa isang group activity, napansin ko na siya. at that time, I know her name but she doesn’t know mine. then hanggang hi and hello lang kami kapag nagkikita sa class. until that Thursday, 2009-12-17, I was riding on a bus, on the 6th row, sa left side, napatingin ako kung saan pumapasok ang mga sasakay na pasahero. and then nagulat ako nung nakita ko nga siya. at first di siya nakatingin sakin, searching for a seat. tapos nun, nagkatinginan na kami and said hello. she sat on the 7th row sa right side. nahihiya ako nung una na kausapin siya, then naglakas loob na ako na magtanong sa kanya kung saan siya bababa. and from there, nag-start na ang first conversation namin. hanggang sa nagkahiwalay na kami ng pupuntahan after a while. nitong lunes, nagkita kami sa simbahan kung saan ako madalas magsimba. first time ko nakita ang isang crush ko sa simbahan. balak ko sana na sabayan siya paglabas pero may iba yatang pupuntahan. that Monday night, nag-text ang friend ng crush ko na friend ko rin saying “sorry kung hindi ko kinukunsinte ang pangungulit mo kasi you’re not my friend’s type”. ang galing noh, first time akong binasted ng friend ng balak kong ligawan, hahaha. honestly, I really feel bad. ang bigat ng pakiramdam. pero eto na yata yung parang sign na hinihingi ko kung siya na nga ba talaga. gusto ko sana siyang mas makilala pa pero dahil dito eh parang nakaramdam na ako ng pagkailang. hindi talaga maiiwasan pero ganun talaga. hai. tanggap ko na rin naman pero hindi ko alam kung hanggang kelan ako ganito. hindi naman kami close so parang wala lang sa kanya ‘to. and alam ko na rin na hindi ako yung taong talagang magpapasaya sa kanya, yung taong nararapat sa kanya. credible naman yung sinasabi ng friend ko dahil super close naman sila nito. hai. ni hindi man lang tumagal ng isang buwan yung love story na ‘to, hahaha. pero ok na rin na ganito magtapos ang lahat. siguro nga mas dapat ko ngang unahin yung dapat kong gawin, just as what I have prayed for.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: