From a “no one” to my “special someone”…

nung una kong narinig name mo, parang wala lang
mas napansin ko nga yung isa pang girl e
until napinsin mo ako sa mga jokes ko
then saka tayo nagkakilala ng lubusan
matagal na rin akong naghahanap ng friend na tulad mo
pero hindi ko alam kung ako rin yung tipo ng kaibigang hinahanap mo
you share stories with me
ganun din ako sa’yo
i’m a listener, i’m your audience, kahit siguro ikaw lang mag-isa yung kumakanta at sumasayaw sa gitna ng

Araneta Colisuem,

bibili ako ng ticket tsaka papalakpakan kita
sinabi ko na rin sa’yo na kailangan mo man ako o hindi, andito pa rin ako
kung ipagtatabuyan mo ako, handa rin ako
hindi ko alam kung masyado na ba akong concern o masyado lang ako nagiging “feeling close” sa’yo
kasi hindi mo naman itinatama yung mga mali ko
tsaka ayaw mo naman pag-usapan
simula nang naging magkaibigan tayo, itinuring na kita na bahagi ng ikaapat na kabanata ng buhay ko:
ang buhay kolehiyo
sana ako rin, naging parte rin ng buhay mo, kahit na

0.00000000000000000000000000000000000001cm

sa life mo sa UP
sa totoo lang, masyado na akong nagiging sensitive sa mga nagyayari
hindi ko alam kung nilalayuan mo ako o kung ano man
kung gusto mo na lumayo ako sa’yo, sana sabihin mo
di naman ako magrereklamo e
medyo nasaktan ako nung sinabihan mo akong “numb”
sa totoo lang, manhid ako kasi hindi ko alam kung may nasasaktan akong tao
siguro nga hindi “numb” tawag dun

STUPID o TANGA

ayoko sana umabot sa point na pagdating ng 2nd semester,
kung magkrus man ang landas natin sa mga kalye ng ating unibersidad,
sana, magawa mo pa rin akong ngitian
kahit na kunwari lang
pero kung talagang may galit ka sakin
just do want you want

bago pa man ang lahat,
i just want to say “thank you”
kasi, i once had a person like you in my life
di ko man nagampanan ang tungkulin ko bilang friend mo even in a very short time,
at least, we had our memories to be cherished forever

kung may isang bagay akong iiwan sa’yo,
siguro,
yung always thinking positive
di ko yun nagagawa minsan
pero
you thought me how to do it
binabalik ko lang sa’yo
kasi parang nakalimutan mo na yata
basta strive harder
magshi-shift ka pa di ba?

binati kita ng “good morning”
pinatigil mo ako
sinbihan kita na mag-ingat sa pag-uwi
parang wala kang pakialam
tinatanong kita kung kumain ka na
hindi ko alam kung kumakain ka na kasi hindi ka nagrereply o…
i have greeted you “goodnight”
pero hindi ko rin alam kung tulog ka na at baka mabasa mo yung message ko pagkagising mo

and that’s one more thing
i just want to say na you should learn to appreciate
dapat alam mo kung pano mag-appreciate ng isang bagay na galing sa ibang tao
whether friend mo siya o kahit bagong kilala lang
kung ayaw mo nung ginagawa niya,
just do it in a very nice way
pero yung tipong hindi siya magmumukhang
“pakonsuwelo”

lam mo,
for the record,
ikaw ang unang nagpaiyak sakin sa college life ko
pero hindi dahil sa sakit
pwede ring yun yung dahilan
pero parang “tears of joy”
bakit?
siguro, it’s because of “you”
getz?

sa ngayon,
naiisip ko na parang

“you want me out of your life’

and parang

“your slowly pushing me away”

hindi ko alam kung bakit ko nararamdaman yun
e sabi mo naman, “numb” ako
siguro nga, it’s my time
it’s my time to leave you

“alone”

ha?

“alone”?

hindi siguro
nandyan naman yung “bestfriend” mo e
kaya,
hindi mo na ako kailangan,

FOR THE REST OF YOUR LIFE

i’m not saying goodbye
but i’m preparing to bid one
sana mabasa mo ito

bago pa man ako…

One Response

  1. puteeek pare! ang emote mo ah.. aus lang yan..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: